Op deze snikhete dag ging ik maar weer eens een criterium rijden. Dit was alweer een tijdje geleden. Samen met Linda ging ik met de trein naar Zwolle, waar Chris ons kwam ophalen, hij had de fietsen al meegenomen. Het was een klein rondje van ongeveer een kilometer, met een aantal bochten een een stuk dat vals plat omhoog ging. Daar aangekomen, bleek dat ook Emma en Nana voor de Movingladies kwamen rijden. Er stonden veel vrouwen aan de start. Het ging ook aardig hard van start, en ik had het gelijk al best zwaar, mede door de hitte, maar ook doordat ik weer lekker achteraan het peloton ”hing”. Linda wist al vrij snel met een groepje te ontsnappen, en is lange tijd weggebleven. Emma reed daar nog heel knap naartoe. Na ongeveer 40 minuten moest ik het peloton laten gaan en bleef ik met een groepje doorrijden. Op een gegeven moment zijn we rustiger gaan rijden, zodat het peloton ons passeerde. Toen ben ik weer aangesloten en heb ik de wedstrijd in het peloton uitgereden. Linda en Emma werden helaas teruggepakt, maar Linda wist toch een 10e plek te bemachtigen. Emma had zich toch wel flink leeggereden en is een aantal ronden voor het einde afgestapt. Ondanks dat ik 1 keertje gedubbeld ben, vond ik toch niet dat ik het slecht gedaan had.

Mijn eerste etappekoers! Op Zeeuws grondgebied, dus voor mij toch wel een beetje bekend terrein, aangezien mijn hele familie in Zeeland woont. Dit was een UCI-wedstrijd voor de topcompetitie, met superveel internationale teams aan de start, en verder de ”grote” teams uit Nederland. Kortom, het niveau was heel hoog.

Voor de Movingladies reden Emma, Cloe, Sarah, Ingrid en ik. Op donderdagmiddag vertrok ik vanuit Nijmegen naar Zoutelande, waar we een hotel hadden geboekt. Daar kwamen ook de andere meiden en Kees, een verzorger die voor het eerst met ons meeging en die ik later nog heeeel dankbaar zou zijn!

De driedaagse wedstrijd zou beginnen met een proloog, een tijdrit van 7,1 km in Vlissingen. De wind was erg hard die dag. Er stonden hier 172 rensters aan de start. Ik had de resultaten van vorige jaren bekeken en mezelf een doel gesteld: ik wilde rond de 36 a 37 gemiddeld kunnen halen. Na een hele goede warming up ging ik van start. Ik had publiek; mijn ouders, Maarten en mijn opa en oma stonden aan de start. Het eerste stuk was tegen de wind in, en ging eerst erg goed, maar op een gegeven moment zakte ik een beetje in. Daarna een stuk wind mee, en vervolgens het laatste stuk naar de finish wind tegen. Ik wist mijn snelheid weer op te krikken en had uiteindelijk een tijd van 10.41! Dat betekende dat ik gemiddeld 39,6 k/h gereden had!!! Boven verwachting dus.

Sarah en Cloe zaten dicht bij mij qua tijd, en Emma had echt een supertijd neergezet; 9.45! Ik zette mijzelf hiermee op een 141e plaats in het algemeen klassement en een 70e plaats in het jongerenklassement.

Op vrijdag stond een rit van 115 km. op het programma. Ik wilde heel graag finishen, omdat ik zaterdag ook nog wilde starten, en dat mag alleen als je deze etappe ook zou finishen. De start was in Middelburg, de finish in Vlissingen. Ook op deze dag stond veel wind. Na een hele goede massage en een uitfietsrondje van 20 km. stond ik weer met frisse benen aan de start. Mijn oma kwam ook weer aan de start kijken.

Nadat het startschot om 18.30 uur was gelost, gingen we gelijk enorm hard van start, ik hoorde later dat het eerste half uur gemiddeld ruim 46 km/h gereden werd. Het ging lekker, ik kon goed voorin komen maar ja…. Toen klapte na 20 minuten mijn band… Ik remde te hard omdat er voor mij nogal hysterisch gedaan werd. Gelukkig kwam de neutrale wagen heel snel, die verwisselde mijn wiel. Maar toen moest ik nog terugkomen! Op dat moment had een groepje geprobeerd weg te rijden, waardoor er een groepje gelost was. Tussen de auto’s ben ik toen uiteindelijk teruggekomen tot dat groepje. Dit was eigenlijk fout van de jury die mij niet achter de auto naar het peloton teruggereden heeft. Maar ja, met die groep reed ik verder, ik verrichte veel kopwerk en door een goede samenwerking met elkaar konden we heel hard doorrijden. Uiteindelijk finishten we op 10 minuten van het eerste peloton, ik als 141e… Cloe werd hier 3e! Ook Emma en Sarah haalden de finish in een 2e en 3e groep. Ik kwam hiermee op een 143e plek in het algemeen klassement en op een 72e plek in het jongerenklassement. Mijn doel was bereikt, ik zou zaterdag mogen starten!

 Op zaterdag werden we alweer om 12 uur aan de start verwacht. Wonder boven wonder voelden mijn benen weer goed, waarschijnlijk weer dankzij een geweldige massage van Kees. Vandaag moesten we 135 km. afleggen. Ook de stormvloedkering en de Zeelandbrug behoorden tot het parcours… De start was niet zo hard als de dag ervoor, de eerste 40 minuten zat ik nog bij het peloton. Maar toen kwam de stormvloedkering, er werd hard doorgetrokken, en helaas kwam ik in een 2e groep terecht. Ook Sarah zat in deze groep, Emma was toen helaas al afgestapt omdat ze erg misselijk werd. Met deze groep bleven we dankzij een goede samenwerking met elkaar erg hard doorrijden, waardoor we nog 2 andere groepjes bijhaalden. Daardoor was het een peloton van ongeveer 60 rensters geworden. Ook deze dag heb ik mijn steentje goed bijgedragen door ook veel kopwerk te verrichten. Na 100 km. passeerden we de finishlijn, en moest we nog 2 omlopen van 17 km. afleggen, waarbij we iedere keer weer een stuk omhoog moest naar een dijk waar heel veel wind stond. Dat ”klimmetje” pakte voor mij gunstig uit, omdat ik daar steeds weer heel goed van voren kwam te zitten. Uiteindelijk finishte ik in dit 2e peloton, op de 109e plaats. Ik was hier echt heel trots op, omdat er toch ook aardig wat rensters de strijd hebben moeten staken. Sarah finishte net achter mij en Cloe finishte in het 1e peloton. In het algemeen eindklassement kwam ik uiteindelijk op een 118e plaats, en in het jongerenklassement op een 56e plaats.

Ik ben echt heel erg blij met deze resultaten, en ik had dit niet verwacht eerlijk gezegd. Ik kan niet wachten tot de etappekoers in Tsjechie!

Nu maar een weekje trainen in Winterberg…..

Na een weekje met veel rust vanwege een pijnlijke hamstring, besloot ik dat deze weer voldoende hersteld was om een wedstrijd te rijden. In Pijnacker stonden we met ongeveer 65 rensters aan de start voor een snel rondje over 1450 meter op een industrieterrein. We waren goed vertegenwoordigd; Linda, Ellen, Evelien, Ingrid en ik stonden voor de Movingladies aan de start. In het begin ging het bij mij wat moeizaam, en zat ik helemaal achterin het peloton, waardoor ik veel gaatjes dicht moest rijden. Na 20 minuten gingen mijn benen goed voelen, en probeerde ik meer naar voren te rijden. Dit lukte wel steeds, maar ik vond het moeilijk om mij daar te handhaven. Dus bleef ik maar steeds weer naar voren rijden. Op een gegeven moment zat ik goed in het peloton, en ging het eigenlijk best makkelijk. Op het eind heb ik nog een poging tot sprinten gedaan, en ik eindigde als 27e!!!

Weer een verbetering! Ik hoop deze stijgende lijn voort te kunnen zetten, ik heb in ieder geval veel goede moed en heeeeeel veel zin in heel veel wedstrijden!!

Op deze winderige zaterdag vertrokken we richting Zwolle, waar dit jaar voor het eerst de Omloop van Stadshagen ook voor de Elite-Vrouwen zou worden verreden. Een tocht van 90 kilometer over allemaal smalle weggetjes en dijkjes. Ik startte redelijk voorin, maar lag eigenlijk al vrij snel achterin. Toen het peloton vervolgens al vroeg in de wedstrijd brak, zat ik in de tweede groep, die nog vrij groot was, ongeveer 50 rensters. Ik ben binnen die groep naar voren gereden en heb daar meegedraaid in een waaier. De samenwerking verliep goed, zodat we in hoog tempo door konden blijven rijden. Uiteindelijk werd deze groep uitgedund tot ongeveer 15 rensters. Na 65 kilometer werden we uit de koers gehaald, omdat we 2 minuten achter het peloton zaten. Al met al was in hier niet ontevreden over.

Op deze mooie, maar vooral warme Pinksterdag, vertrokken we naar Westerbeek voor de districtskampioenschappen. Er stond ontzettend veel wind. We moesten 15 ronden van ruim 5 kilometer rijden. Met name vanwege de wind brak het al heel snel, en omdat ik vrij ver van achter zat, kwam ik in een groep terecht, net achter het 1e peloton. We kwamen door een goede samenwerking steeds dichterbij het peloton, maar helaas, we konden er niet bij komen. De afstand tussen mijn groep en het peloton werd niet groter, wat dus wel betekende dat we helemaal niet minder hard reden. Ik heb heel veel op kop gereden, eigenlijk reden we voortdurend met een groepje van 4 op kop, en hing de rest er achter. Ik heb nog een poging gewaagd om te sprinten op het einde, waar ik 4e of 5e werd. Uiteindelijk had ik de 31e plaats. Linda werd hier 10e!
Ik ben wel weer erg tevreden, maar ergens baal ik ervan dat ik dan niet in het peloton finish. Ik kan namelijk eigenlijk wel zeggen, dat ik wel 1 van de sterksten was van de groep die erachter hing, en zeker gezien de hoeveelheid kopwerk die ik heb verricht, had ik het ook wel kunnen uitrijden in het peloton… Maar ja, dat is als, als, als… Moet ik maar gelijk voorin zitten….

Omdat er maar erg weinig rensters aan de start stonden, werd er hier besloten om ipv een criterium een omnium te rijden, met eerst een puntenkoers over 20 ronden en vervolgens een rit in lijn over 20 ronden. Dit ging erg goed, ik had in het begin wat zware benen, maar dat werd steeds minder. Ik heb veel op kop gereden en af en toe een klein ontsnappinkje geprobeerd. Helaas raakte ik bij de rit in lijn op 2 ronden voor het eind betrokken in een valpartij. Maar gelukkig hadden ik, en nog belangrijker: MIJN FIETS, niets. Ik had uiteindelijk nog wel een leuk bedragje aan premies gepakt.
Al met al: weer een goede ervaring, goed kunnen oefenen met mijn bochten en het naar voren rijden in een peloton.

Op deze hele warme dag gingen we met de Movingladies naar Limburg. Het was in eerste instantie nog niet zo duidelijk of het een omloop of een criterium zou worden, maar het bleek een criterium te worden. Wel van 80 km, en dat was gezien de hitte best een zware opgave. Het ging weer best hard van start, en ik kwam maar weer slecht op gang, waardoor ik het peloton moest laten gaan. Ik heb toen nog een hele tijd hard doorgereden, maar ik merkte dat dat niet zoveel nut had, dus wachtte ik tot het peloton weer voorbij kwam. Daar ben ik toen weer ingesprongen, en toen ging het erg goed. Ik kon goed bijblijven en af en toe naar voren rijden. Omdat ik gedubbeld was, moest ik helaas wel 5 rondes voor het einde afstappen, maar het was weer een goede ervaring en ik heb dan ook het gevoel dat er echt een stijgende lijn in zit!

Op Hemelvaartsdag besloot ik een criterium te gaan rijden in Lekkerkerk. Daar stond een indrukwekkend aantal rensters aan de start. Het was een lastig rondje, met moeilijke bochten, waarbij bij 1 bocht een stoepje lag.. Het ging ontzettend hard van start, en ik moest daardoor helaas ook na ongeveer 15 minuten lossen.. Ik reed door met een groepje. Op een gegeven moment werden we gedubbeld door het peloton en kon ik weer inspringen. Toen heb ik een hele lange tijd mee kunnen rijden met het peloton, maar helaas verloor ik mijn contactlens, en aangezien ik -6 heb, besloot ik af te stappen. Maar dit was weer een goede training voor mij, zeker gezien het tempo waarin gereden werd.

Na een weekend waar ik niet echt veel over te melden heb, bij Omloop door Middag-Humsterland zat ik vrij snel achter een valpartij en kon ik niet meer terugkomen en bij Omloop der Kempen kon ik niet starten vanwege buikpijn, heb ik nu positieve berichten! Afgelopen weekend heb ik namelijk 2 criteriums gereden. Zaterdag 16 mei heb ik in Rijsoord gereden, de Draai rond de Kaai. De eerste paar rondes ging het niet geweldig, waardoor ik moest lossen, maar ik ben in een goed tempo doorgereden. Toen ik later gedubbeld werd door het peloton kon ik weer aansluiten en een aantal rondes meerijden. Helaas moest ik toch weer lossen, dit kwam vooral doordat ik weer helemaal achteraan reed, en daardoor veel energie verspilde door het harde optrekken na de bochten. Ik kwam in een goed groepje terecht en kon zo de wedstrijd afmaken. Dit was voor mij echt een hele goede ervaring, vooral voor het bochten rijden, ik was daarom toch echt tevreden!

Zondag ging het beter, toen heb ik meegedaan aan een Omnium in Spijkenisse. 3 keer 25 rondes van 800 meter, waarbij de eerste keer een rit in lijn gereden werd, de tweede keer en puntenkoers en de derde keer een klassementswedstrijd. De eerste keer ging nog niet zo geweldig, ik reed weer helemaal achteraan en moest helaas lossen, ik ben toen heel langzaam gaan rijden, ben aangesloten bij het peloton en heb netjes in het peloton uitgereden. De eerste keer werd ik 26ste. De tweede keer ging stukken beter, ik heb heel veel voorin het peloton gereden en zelfs 3 rondes daarvan op kop en finishte als 19de! De derde keer ging het ook weer goed, ik begon weer achterin, maar kon goed schuiven en heb weer uitgereden in het peloton en ben als 15de gefinished. Dit was allemaal best wel een doorbraak voor mij, omdat ik nu eens eindelijk goed in een peloton heb gereden en heb ervaren hoe fijn en gemakkelijk dit eigenlijk is. Ik heb wel weer iets waar ik me voortaan goed mee bezig moet houden, namelijk goed hard infietsen. Ik merk dat ik echt een Diesel ben en pas na een tijd op gang kom. Kortom; weer hele goede moed voor de rest van het seizoen!

Na een weekje Sauerland waarin ik heerlijk getraind heb en waardoor ik lekker uitgerust was, was het toch maar weer eens tijd voor een wedstrijd! Dat werd de West-Friese wielertweedaagse op 2 & 3 mei.

Op 2 mei moesten we om 18:30 uur starten in de buurt van Medemblik voor een wedstrijd van 70 kilometer over 10 ronden. Er stond echt flink wat wind, dus was het belangrijk voor mij om echt goed tussen de wielen te gaan rijden. Van de Movingladies stonden aan de start: Ellen, Linda, Cloe, Emma, Ingrid en ik. Ik merkte eigenlijk gelijk bij de start al dat er een beetje zenuwachtig gereden werd. En weer lag ik vrij snel achter het peloton. Ik vond het nogal irritant dat de jurywagens me gelijk al inhaalde, terwijl ik er slechts een paar meter achter lag, maar ja.. Ik heb nog 4 rondes gereden, maar toen werd ik helaas uit de koers gehaald. Emma raakte helaas betrokken bij een valpartij, Linda reed netjes uit in het peloton, Ellen reed ook uit, en Cloe werd 1e!!! Ingrid moest helaas al snel lossen.

De volgende dag moesten we om 10 uur starten voor een dorpenomloop van 112 km. Ik mocht gelukkig ook nog starten, ondanks dat ik niet had uitgereden de dag ervoor. Eigenlijk ging de 1e kilometers best goed, en durfde ik zelfs een beetje te schuiven in het peloton. Maar ik bleef toch achteraan hangen en toen er een grote valpartij plaatsvondt waarin Cloe helaas ook betrokken was, lag ik met een groepje achter het peloton en konden we niet echt meer bijkomen. Ik heb in dat groepje nog wel echt veel kopwerk tegen de wind in verricht, zo kon ik er toch nog een goede training van maken. Uiteindelijk werd ik na 45 minuten uit de koers gehaald. Daarna ben ik nog zelf 50 km gaan fietsen, waardoor ik toch echt wel een voldaan gevoel had. Linda reed weer netjes uit, Ellen heeft ook een groot gedeelte van de koers gereden, maar Cloe moest naar het ziekenhuis, waar bleek dat zij een hersenschudding had. Emma kon die dag niet starten vanwege haar valpartij die dag ervoor.

Ondanks dat ik niet echt een prestatie heb neergezet, voel ik me toch wel lekker, ik weet gewoon dat het er op zich wel in zit. Ik moet me nu gewoon echt gaan richten op criteriums rijden, en dat ga ik ook zeker doen!