Mijn eerste criterium van dit seizoen! En niet de minste.. Omdat er ook een wedstrijd voor elite zonder contract was in Strijen, was het deelnemersveld in Oud-Vossemeer heel sterk! Het rondje was redelijk vierkant, met een dijk waarbij de wind pal van links kwam en de finishstraat wind tegen. Het ging hard van start en doordat er de 5e ronde een demarrage plaatsvond en ik heel verrassend weer in het laatste wiel hier en het op de kant ging, moet ik lossen.. Alleen fietste ik verder, behoorlijk hard, want de afstand naar het peloton werd niet veel groter, maar langzaamaan toch wel. Ik kreeg gezelschap van 2 rensters, waarvan er 1 later moest lossen. Samen reden we netjes kop over kop door. Omdat we behoorlijk doorreden, werden we niet snel gedubbeld. Was na ong 15 ronden werden we gedubbeld en sloot ik weer aan bij het peloton. Daar kon ik me wel een tijdje handhaven, maar ik durfde niet naar voren te rijden, omdat ik bang was dat ik dan een gaatje zou laten vallen, wat me als gedubbelde renster niet echt in dank afgenomen zou worden. Dit had als gevolg dat ik iedere keer wanneer het op een lint getrokken werd, gaatjes moest dichtrijden.. 4 rondes voor het einde moest ik daardoor opnieuw lossen, maar heb die rondes nog wel doorgereden..
Gezien het sterke deelnemersveld en het feit dat het mn eerste criterium is, na heeel veel klimtraining, ben ik best tevreden, zeker een vooruitgang t.o.v. Vorig jaar! Linda werd hier heel knap 6e en Alma 16e.

Eindelijk was het zover: het koude Nederland achter me laten om samen met Linda en Ellen heel wat uurtjes in betere weersomstandigheden te gaan maken!
Op zondag vlogen we naar Mallorca, een zeer fijne vlucht met die storm…
Aangekomen in het hotel (Leo) konden we na het in elkaar zetten van de fietsen meteen aanschuiven bij het diner. Daar was niets op aan te merken en we haalden de gemiddelde leeftijd ook gelijk eventjes naar beneden..
Maandag en dinsdag hebben we 2 ontzettende monstertochten gemaakt van meer dan 6 uur, waarbij we heel veel geklommen hebben. Het weer zat ons mee, af en toe mochten we genieten van de zon, alleen stond er nog een verbazend sterk windje, maar door onze geweldige treintjes sloegen we ons daar wel doorheen..
Woensdagochtend regende het, en we besloten om dan maar te gaan winkelen, bij gebrek aan beter… (Echt heel erg vonden we dat…) In het centrum van Palma waren superveel leuke winkels, dus hebben we onze slag geslagen! s Middags nog even 2 uurtjes uitgefietst in een bejaardentrein. Donderdag en vrijdag hebben we weer ontzettende monstertochten gemaakt met een heleboel mooie klimmetjes, waaronder de San Salvador en een mooie klim die begon in Randa. Zaterdag ben ik zelf 2,5 uur gaan fietsen omdat ik de avond ervoor nogal ziek geworden was. Eigenlijk ging dat ook nog best lekker. Zondag moesten we weer naar huis, maar klommen we om half 9 toch nog voor 2 uur op de fiets om nog 1 heuvel maximaal op te knallen. Daarna hebben we nog een paar uurtjes in de zon gezeten en gingen we weer terug naar Nederland. Even omschakelen, s ochtends nog 18 graden en zon, s avonds thuiskomen in de sneeuw…
Het was een superweek, ik heb 30 mooie trainingsuurtjes in de benen zitten!
Ik heb zin in de wedstrijden!

Ik weet dat ik laat ben met mijn verslagje over mijn eerste wedstrijd, Omloop het Nieuwsblad, maar ik sta meestal niet te springen om er iets over te schrijven als het niet naar volle tevredenheid is gegaan.. Ik was namelijk te zenuwachtig voor deze wedstrijd en kon daardoor niet goed slapen de nacht ervoor. Na 3 uur slaap en ook nog met buikpijn op te koop toe, vertrok ik dan toch naar Belgie. Er stonden ontzettend veel rensters aan de start en de eerste kilometers waren erg hectisch en vol valpartijen. 2 keer moest ik mn voet hierdoor aan de grond zetten en weer terugkomen bij het peloton, wat keer op keer een behoorlijke krachtinspanning was. Toen ik vervolgens weer uit moest wijken voor een valpartij, kwam ik hierdoor op een fietspad terecht, waar ik niet meer vanaf kon. Ik moest hierdoor kilometers lang naast het peloton met vol tegenwind rijden… Toen ik vervolgens weer aan kon sluiten bij het peloton, werd me geen rust gegund, want toen kwam de eerste helling. Dat was teveel voor toen… Na 40 koerskilometers ben ik zelf teruggereden naar Gent. Aan de ene kant was ik teleurgesteld, maar gezien de omstandigheden hoef ik ook weer niet heel ontevreden terug te kijken naar deze wedstrijd.

Na een naar mijn idee ”goed doorgekomen” winter, ben ik me weer aan het voorbereiden op het nieuwe seizoen!
Ik heb mijn conditie deze winter op peil gehouden door te hardlopen, mountainbiken, schaatsen en spinnen, en af en toe de Tacx.
Na een blessure aan mijn rug, waar ik nu bijna helemaal vanaf ben, zit ik nu alweer aardig wat uurtjes op de fiets.
Ik heb ontzettend veel zin in het komende seizoen, en heb ook wat doeletjes gesteld, namelijk: het uitrijden van een klassieker, goede uitslagen bij criteria en een goede uitslag bij de etappekoersen.
De eerste week van maart ga ik met Linda en Ellen naar Mallorca om daar te gaan trainen, dus aan de voorbereiding zal het niet liggen! Ik heb er in ieder geval weer ontzettend veel zin in, en zal net als vorig jaar netjes verslag doen van mijn wedstrijden. Mijn eerste wedstrijd zal zijn op 27 februari: Omloop het Nieuwsblad

Vrijdag 11 september: eerste etappe

Vandaag zijn we vroeg opgestaan om met het vliegtuig naar Ierland te vertrekken. Met Linda en Ellen ben ik met de trein vanaf Nijmegen naar Schiphol gegaan, waar ook Harrie en Linda Vis waren. Op de luchthaven van Cork werden we afgehaald met een busje en na 2,5 uur met dat busje kwamen we aan op de plaats van bestemming: Sneem. We kregen allemaal ontzettend luxe appartementjes toegewezen. Ik sliep met Linda en Ellen in een appartementje (2 slaapkamers, 2 badkamers, wasmachine, afwasmachine etc….). Om 17.00 uur startte de eerste etappe, er stonden 48 rensters aan de start en voor de Movingladies Linda, Emma, Ellen en ik. In de 58 km. durende etappe zaten 2 flinke klimmen en voor de rest was het parcours glooiend. Emma reed al snel weg en bleef weg! Naar ong, 25 km startte de eerste klim, en deze was behoorlijk lang. Op het laatste stukje had ik het wel zwaar, maar ik bleef bij de eerste groep. Ondertussen was alles aardig uit elkaar gevallen, en met 20 rensters reden we verder. Ook de volgende klim kwam ik goed door en zo reden we naar de finale, die downhill was. Ik kon nog wel aardig meesprinten voor mijn doen en eindigde zo op de 12e plaats, Emma werd eerste, Linda tweede en Ellen finishte in de tweede groep. Ook sprokkelden Linda en Emma aardig wat bergpuntjes bij elkaar.
Een goede dag voor de Movingladies!

Zaterdag 12 september: tweede etappe

Na een goede nacht slaap op onze heerlijke bedden en na een heerlijk ontbijt, maakten we ons klaar voor de tweede etappe. Op het programma stonden vier rondes van 17 km. met iedere keer een lange klim erin. De eerste keer klim kwam ik goed over, Linda pakte weer haar bergpuntjes en we reden lekker door. Vlak voor we de tweede keer de klim opgingen was er een valpartij. Ik zat op de derde positie, en had er geen last van. Emma en Linda wel, maar die konden weer aansluiten met een aantal rensters. Met een groepje van 9 rensters reden we verder. Toen we de derde keer de klim opdraaien waren we nog maar met 7 rensters. Linda versnelde op de klim voor de bergpunten met Anne en Emma, en dat werd me bijna teveel… Maar ik kon in het wiel van Debby terugkomen, we losten nog 2 rensters en toen was het kopgroepje gevormd! Met ons vijven reden we in strak tempo door, de laatste keer klimmen reden we in een goed tempo, en we reden naar de finale. De finish lag bergop, ik ging (natuurlijk) weer als laatste door de bocht en kon niet meer goed meesprinten. Maar ja, ik was toch vijfde! Emma won de sprint, Anne de Wild was tweede, Linda derde, Debby vierde en ik vijfde. Ik ben echt ontzettend blij hiermee, ik stijg hierdoor in het klassement naar de 5e plaats. Ellen finishte de etappe ook, op enige achterstand.
Weer een goede dag voor de Movingladies!

Zaterdag 12 september: tijdrit

Na de toch wel zware etappe van vanochtend, stond er nog een tijdrit van 2.6 km. op het programma. Het leek nogal kort, dat was het ook wel, maar ik heb toch wel geleerd dat je dat niet moet onderschatten. Mijn doel was, om gewoon zo weinig mogelijk secondes te verliezen, dat ik mijn vijfde plaats kon handhaven. Ik vond het eigenlijk nog wel een beetje tegenvallen, maar was heel tevreden met mijn plaats, ik werd namelijk 19e. Mijn tijd: 3.40 min. Mijn doel was bereikt, 5e plaats gehandhaafd! Emma werd 10e, Linda 14e en Ellen had ook haar plaats in het klassement behouden.

Zondag 13 september: derde etappe

Vandaag stond er nog een etappe van 90 km. op het programma, eerst een lange weg heen, met een klim van 6 km. dan een lus van 30 km. en weer terug, met weer een klim van 6 km. Onze doelen: Linda de bergtrui, en voor de rest, handhaven in het klassement. De eerste klim gingen we redelijk hard op, maar veel konden terugkomen en zo begonnen we aan de lus. Er werd niet heel hard gereden, maar wel af en toe pogingen tot demarage. Maar we hadden alles onder controle… Toen er een Ierse renster demareerde, besloten we haar te laten gaan omdat ze geen gevaar vormde voor het klassement en wij toch al alles in handen hadden! Uiteindelijk waren we nog met een groep van ongeveer 30 rensters en maakten we ons op voor de finale. Het eindigde in een massasprint waar ik toch nog naar de tiende plaats wist te sprinten. Emma werd 4e, Linda werd 26e en Ellen eindigde in een groepje kort achter het peloton. Onze doelen hadden we netjes bereikt, Linda had de bergtrui en stond 4e in het algemeen klassement. Emma behield haar leiderstrui en puntentrui en ik bleef 5e!!! Al met al: een supermooie en leuke koers waarin de ploeg heel goed gepresteerd heeft!

Na een weekje vakantie in Polen waar ik niet heel veel gefietst heb, voelde ik me eindelijk weer fit!
Tijd dus om weer een criterium te rijden. In Kleve werd een leuk criterium gereden van 44 km. op een fijn rondje. Het rondje was ongeveer 2 km. en bestond gewoon uit 4 bochten. Met Linda, Ellen en Debby (niet van Movingladies) ging ik op de fiets naar Kleve, dus met de warming-up zat het wel goed. Er stonden ongeveer 40 rensters aan de start. Het ging erg goed, mijn benen voelden sterk aan en ik reed aardig wat op kop van het peloton. Ik kon ook nog aardig meesprinten op het einde, en eindigde op de 17e plaats. Achteraf had ik er een beetje spijt van dat ik niet meer had geprobeerd weg te rijden, maar ja.. ik ben in ieder geval al erg blij dat ik me weer helemaal goed voel! We fietsen ook weer terug naar Nijmegen, zodat we er gelijk een lekkere lange tocht van hebben gemaakt. Ik heb weer volop vertrouwen in Ierland!

Na een aantal dagen niet fit te zijn, besloot ik toch om het te gaan proberen in Zwolle. Van de startlijst werd ik alleen niet vrolijk.. Er stonden hele goede rensters aan de start! Het parcouts was ook best lastig, met moeilijk bochten. Het ging weer niet zo lekker, ik lag al vrij snel van het peloton en kwam uiteindelijk in een groepje terecht. Toen we vervolgens eerst door de kopgroep, en later door het peloton gedubbeld werden, besloot ik af te stappen. Ik had toch een uur goed hard mee gereden, wat dan wel weer een goede training was. Ik denk dat ik heb onderschat wat de etappekoersen met mij gedaan hebben, en dat ik te weinig rust genomen heb.. Dus nu is het belangrijk om mijn rust te pakken, ik vind het belangrijk om in Ierland fit te zijn, en daar ga ik ook zeker voor zorgen!

Deze dag stond er een hele zware wedstrijd op het programma… De laatste wedstrijd van de topcompetitie. 120 km door het glooiende Limburgse landschap met 17 klimmen, waaronder 5 keer de Cauberg… Na 16 km. koers, begonnen we aan de Yzeren Bosweg, een erg steile klim, waar het peloton al aardig uit elkaar gegooid werd. Ik kreeg kramp in mijn beide benen, dus lag al snel een stukje achter het peloton.. Toen ik eenmaal boven was en de kramp er enigszins uitgerekt had, begon ik aan de afdaling en zag ik een groepje waar ik wel naartoe dacht te kunnen rijden… Daardoor schakelde ik veel te snel naar het grote blad, waardoor mijn ketting eraf viel… Ik kon niet doortrappen in de afdaling en moest uiteindelijk stil staan om mijn ketting er weer op de leggen. Toen lag ik al zo ver achter dat ik wel wist dat ik er snel uitgehaald zou worden.. Met een groepje reed ik nog een aantal km. door, maar na 32 km. werden we uit de koers gehaald. Ik baalde er wel van, maar kon het wel relativeren, van de 190 toprensters aan de start, reden er 59 uit, waaronder voornamelijk vrouwen met contract. Linda, Emma en Cloe wisten de finish wel heel knap te halen!

Na mijn goed verlopen wedstrijd van de dag ervoor, ging ik weer vol goede moed naar de start van dit criterium. Er stonden ongeveer 35 rensters aan de start en het was een lastig parcours met moeilijke bochten. Al vanaf de start merkte ik dat mijn benen niet wilden die dag, en vooral de eerste 10 rondes had ik het niet echt breed… Gelukkig werden ze gedurende de koers wel beter en finishte ik in het peloton op de 22e plaats. Eerst baalde ik er een beetje van, want ik had er iets meer van verwacht, maar aan de andere kan had ik aan het begin van het seizoen nooit verwacht dat ik met slechte benen toch een criterium kon uitrijden!
Dus toch wel een beetje tevreden…

Na al een hele tijd geen criterium te hebben gereden, vertrok ik vandaag met mijn vader en broertje naar Oostzaan. Jelmer had een nieuwe camera gekocht en wilde wel eens even oefenen bij mij! Het was een wedstrijd voor Elite-vrouwen zonder contract / Vrouwen B. Het parcours was ongeveer 1 km lang, dus we moesten 60 rondes rijden. Vanaf de start ging het erg goed, ik kon gelijk mee voorin rijden en me daar ook handhaven. Ook reed ik erg attent mee, als er iemand een ontsnappingspoging waagde, probeerde ik mee te springen of reed ik het peloton terug. Zo heb ik ook 2 keer het peloton teruggereden toen er een klein groepje gedemareerd was. Ik pakte ook nog 2 premies mee. 3 rondes voor de finale reed ik nog een gat dicht, waardoor ik bij de sprint niet zo heel makkelijk meer mee kon sprinten en sprinten is ook nog niet echt een sterk punt van mij. Toch eindigde ik nog op een 13e plaats, waar ik tevreden mee ben. Kortom; een leuke koers waarin ik lekker heb meegedaan en mezelf toch wel weer ietsjes heb verbeterd!