Na ons trainingsweekend waarin we het parcours voor de wedstrijd al hadden verkend vertrokken we vol goede moed op zaterdag naar Valkenburg, waar we eerst nog een nachtje zouden slapen in hotel ‘Op de Boud.’ We gingen eerst nog een rondje losfietsen en hebben toen alvast het rondje van het NK verkend, ik hoop dat ik daaraan mee mag doen! Na een goede maaltijd en goede nacht slaap, zaten we zondagochtend aan het ontbijt. Ik was best wel zenuwachtig, het is een hele zware koers, 15 beklimmingen, waaronder 3 keer de Cauberg, Geulhemerberg en Bemelerberg. Vorig jaar werd ik na 30 / 40 km. koers uit de wedstrijd gehaald, ik hoopte dat ik dat in ieder geval zou verbeteren! 150 rensters stonden aan de start en van ons waren dat: Linda, Kirsten, Michelle, Sarah R., Sarah C., Jessica, Esther, Alma en ik. De start was echt hard, gelijk vanaf de neutralisatie barstte het los en gingen we hard de eerste helling op. Ik kon me goed handhaven in het peloton en ook de 2e klim kwam ik goed over. Ook tussen de hellingen ging het erg hard, en door de wind ging het soms ook op een lint. Eigenlijk weet ik niet meer precies waar het uit elkaar viel, maar ik geloof op de 4e klim. Ik kwam in een grote groep terecht, later pikten we ook Alma op. Eerst werd er nog goed doorgereden en in die groep reden we de Cauberg op en begonnen we aan de 3 rondjes. Ik merkte dat ik op de klimmen eigenlijk wel een van de sterksten was, en vooral in het begin deed ik veel kopwerk. Op een gegeven moment zakten we een beetje in en vlak voor de laatste keer Cauberg werden we uit koers gehaald, 20km. voor de finish. Ik ben toch tevreden, heb uiteindelijk toch 85 km. gereden en dat is echt een verbetering t.o.v. vorig jaar. Kirsten werd nog 21e en Michelle en Sarah R. reden ook uit.

Vol goede moed na zaterdag vertrokken we in alle vroegte naar Lierop, voor de Meeus race, een omloop van 6 rondes van 13 km. Het was slecht weer, dus dat betekent: gladde wegen!
Voor Esther was het haar ”debuut.” 140 rensters stonden er aan de start en het ging behoorlijk hard van start! Ik zat weer veel te snel achterin, dus heb ik mezelf even uitgescholden en probeerde ik goed naar voren te rijden. Voor mijn doen zat ik toen best goed gepositioneerd, mn benen voelden sterk, dus ik had er vertrouwen in..
Tot er een plas op de weg lag… Er werd nogal hysterisch gereageerd, met als gevolg een valpartij, waarbij ik dus viel… In eerste instantie dacht ik dat het echt erg was, maar achteraf viel het nog wel mee. De schade: een ”ei” op mn elleboog en wat schrammen en blauwe plekken.. En schade aan mn fiets, 2 spaken gebroken.. En wat ook echt heel jammer was: Esther viel bovenop mij, niet echt een leuk begin voor haar..
Kirsten werd 11e, Alma, Michelle, Linda en Emma reden de koers ook netjes uit.
Ik hoop dat mn wiel snel gemaakt wordt, volgende week: Dolmans Heuvelland Klassieker…

Mijn eerste criterium van dit seizoen! En niet de minste.. Omdat er ook een wedstrijd voor elite zonder contract was in Strijen, was het deelnemersveld in Oud-Vossemeer heel sterk! Het rondje was redelijk vierkant, met een dijk waarbij de wind pal van links kwam en de finishstraat wind tegen. Het ging hard van start en doordat er de 5e ronde een demarrage plaatsvond en ik heel verrassend weer in het laatste wiel hier en het op de kant ging, moet ik lossen.. Alleen fietste ik verder, behoorlijk hard, want de afstand naar het peloton werd niet veel groter, maar langzaamaan toch wel. Ik kreeg gezelschap van 2 rensters, waarvan er 1 later moest lossen. Samen reden we netjes kop over kop door. Omdat we behoorlijk doorreden, werden we niet snel gedubbeld. Was na ong 15 ronden werden we gedubbeld en sloot ik weer aan bij het peloton. Daar kon ik me wel een tijdje handhaven, maar ik durfde niet naar voren te rijden, omdat ik bang was dat ik dan een gaatje zou laten vallen, wat me als gedubbelde renster niet echt in dank afgenomen zou worden. Dit had als gevolg dat ik iedere keer wanneer het op een lint getrokken werd, gaatjes moest dichtrijden.. 4 rondes voor het einde moest ik daardoor opnieuw lossen, maar heb die rondes nog wel doorgereden..
Gezien het sterke deelnemersveld en het feit dat het mn eerste criterium is, na heeel veel klimtraining, ben ik best tevreden, zeker een vooruitgang t.o.v. Vorig jaar! Linda werd hier heel knap 6e en Alma 16e.

Eindelijk was het zover: het koude Nederland achter me laten om samen met Linda en Ellen heel wat uurtjes in betere weersomstandigheden te gaan maken!
Op zondag vlogen we naar Mallorca, een zeer fijne vlucht met die storm…
Aangekomen in het hotel (Leo) konden we na het in elkaar zetten van de fietsen meteen aanschuiven bij het diner. Daar was niets op aan te merken en we haalden de gemiddelde leeftijd ook gelijk eventjes naar beneden..
Maandag en dinsdag hebben we 2 ontzettende monstertochten gemaakt van meer dan 6 uur, waarbij we heel veel geklommen hebben. Het weer zat ons mee, af en toe mochten we genieten van de zon, alleen stond er nog een verbazend sterk windje, maar door onze geweldige treintjes sloegen we ons daar wel doorheen..
Woensdagochtend regende het, en we besloten om dan maar te gaan winkelen, bij gebrek aan beter… (Echt heel erg vonden we dat…) In het centrum van Palma waren superveel leuke winkels, dus hebben we onze slag geslagen! s Middags nog even 2 uurtjes uitgefietst in een bejaardentrein. Donderdag en vrijdag hebben we weer ontzettende monstertochten gemaakt met een heleboel mooie klimmetjes, waaronder de San Salvador en een mooie klim die begon in Randa. Zaterdag ben ik zelf 2,5 uur gaan fietsen omdat ik de avond ervoor nogal ziek geworden was. Eigenlijk ging dat ook nog best lekker. Zondag moesten we weer naar huis, maar klommen we om half 9 toch nog voor 2 uur op de fiets om nog 1 heuvel maximaal op te knallen. Daarna hebben we nog een paar uurtjes in de zon gezeten en gingen we weer terug naar Nederland. Even omschakelen, s ochtends nog 18 graden en zon, s avonds thuiskomen in de sneeuw…
Het was een superweek, ik heb 30 mooie trainingsuurtjes in de benen zitten!
Ik heb zin in de wedstrijden!

Ik weet dat ik laat ben met mijn verslagje over mijn eerste wedstrijd, Omloop het Nieuwsblad, maar ik sta meestal niet te springen om er iets over te schrijven als het niet naar volle tevredenheid is gegaan.. Ik was namelijk te zenuwachtig voor deze wedstrijd en kon daardoor niet goed slapen de nacht ervoor. Na 3 uur slaap en ook nog met buikpijn op te koop toe, vertrok ik dan toch naar Belgie. Er stonden ontzettend veel rensters aan de start en de eerste kilometers waren erg hectisch en vol valpartijen. 2 keer moest ik mn voet hierdoor aan de grond zetten en weer terugkomen bij het peloton, wat keer op keer een behoorlijke krachtinspanning was. Toen ik vervolgens weer uit moest wijken voor een valpartij, kwam ik hierdoor op een fietspad terecht, waar ik niet meer vanaf kon. Ik moest hierdoor kilometers lang naast het peloton met vol tegenwind rijden… Toen ik vervolgens weer aan kon sluiten bij het peloton, werd me geen rust gegund, want toen kwam de eerste helling. Dat was teveel voor toen… Na 40 koerskilometers ben ik zelf teruggereden naar Gent. Aan de ene kant was ik teleurgesteld, maar gezien de omstandigheden hoef ik ook weer niet heel ontevreden terug te kijken naar deze wedstrijd.