Na een aantal dagen niet fit te zijn, besloot ik toch om het te gaan proberen in Zwolle. Van de startlijst werd ik alleen niet vrolijk.. Er stonden hele goede rensters aan de start! Het parcouts was ook best lastig, met moeilijk bochten. Het ging weer niet zo lekker, ik lag al vrij snel van het peloton en kwam uiteindelijk in een groepje terecht. Toen we vervolgens eerst door de kopgroep, en later door het peloton gedubbeld werden, besloot ik af te stappen. Ik had toch een uur goed hard mee gereden, wat dan wel weer een goede training was. Ik denk dat ik heb onderschat wat de etappekoersen met mij gedaan hebben, en dat ik te weinig rust genomen heb.. Dus nu is het belangrijk om mijn rust te pakken, ik vind het belangrijk om in Ierland fit te zijn, en daar ga ik ook zeker voor zorgen!

Deze dag stond er een hele zware wedstrijd op het programma… De laatste wedstrijd van de topcompetitie. 120 km door het glooiende Limburgse landschap met 17 klimmen, waaronder 5 keer de Cauberg… Na 16 km. koers, begonnen we aan de Yzeren Bosweg, een erg steile klim, waar het peloton al aardig uit elkaar gegooid werd. Ik kreeg kramp in mijn beide benen, dus lag al snel een stukje achter het peloton.. Toen ik eenmaal boven was en de kramp er enigszins uitgerekt had, begon ik aan de afdaling en zag ik een groepje waar ik wel naartoe dacht te kunnen rijden… Daardoor schakelde ik veel te snel naar het grote blad, waardoor mijn ketting eraf viel… Ik kon niet doortrappen in de afdaling en moest uiteindelijk stil staan om mijn ketting er weer op de leggen. Toen lag ik al zo ver achter dat ik wel wist dat ik er snel uitgehaald zou worden.. Met een groepje reed ik nog een aantal km. door, maar na 32 km. werden we uit de koers gehaald. Ik baalde er wel van, maar kon het wel relativeren, van de 190 toprensters aan de start, reden er 59 uit, waaronder voornamelijk vrouwen met contract. Linda, Emma en Cloe wisten de finish wel heel knap te halen!

Na mijn goed verlopen wedstrijd van de dag ervoor, ging ik weer vol goede moed naar de start van dit criterium. Er stonden ongeveer 35 rensters aan de start en het was een lastig parcours met moeilijke bochten. Al vanaf de start merkte ik dat mijn benen niet wilden die dag, en vooral de eerste 10 rondes had ik het niet echt breed… Gelukkig werden ze gedurende de koers wel beter en finishte ik in het peloton op de 22e plaats. Eerst baalde ik er een beetje van, want ik had er iets meer van verwacht, maar aan de andere kan had ik aan het begin van het seizoen nooit verwacht dat ik met slechte benen toch een criterium kon uitrijden!
Dus toch wel een beetje tevreden…