Donderdag 23 juli: eerste etappe

Na een goede nacht slaap begon vandaag de Tour en Limousin, een etappekoers met 4 etappes in een erg mooie streek in Frankrijk. Er stonden 105 rensters aan de start, en aardig wat goede ploegen! Voor de Movingladies reden: Kate, Emma, Linda, Nana, Kirsten, en ik. Op Eva na hetzelfde ploegje als in Tsjechie dus. Na een neutralisatie van 6 km(!) begonnen we aan de 105 km. durende etappe. Ik voelde op de eerste klim eigenlijk al dat mn eten niet zo heel erg lekker gevallen was, ik werd behoorlijk misselijk. Maar ja, het ging verder wel lekker, en zo bleef ik erg lang in het peloton. Bij een klim na 80 km. werd ik helaas gelost, ik had honger, maar kon niets eten zonder het er gelijk weer uit te gooien, maar ik kwam eerst in een klein groepje en 15 km voor de finish in een grote groep. Daarin reed ik uit, op 9.28 van de kopgroep en ongeveer 6 minuten van de kopgroep.
Ook Nana zat in deze groep. Kirsten, Linda en Emma reden uit in het peloton en werden, 17e, 22e en 38e. Kate zat in de groep daarachter en werd 43e. Nana werd 68e en ik, als enorm goede sprintster van die groep (NIET) werd 80e. Ik ben hier meer dan tevreden mee, zeker gezien mijn resultaat de 1e etappe in Tsjechie.

Vrijdag 24 juli: tweede etappe

Na weer een hele goede nacht te hebben geslapen, stond vandaag een etappe van 115 km. op het programma. Een etappe met veel minder klimmen dan de eerste etappe. Ik lette deze keer goed op wat ik met het ontbijt at, omdat ik nogal veel last van mijn eten heb gehad de eerste dag. Het ging heel erg goed, ik kon alleen niet zo goed naar voren rijden. Dus ik bleef wel lekker in het peloton, en probeerde af en toe wel naar voren te rijden. Linda reed netjes op kop en ging goed met ontsnappingen mee, en ook de rest van de Movingladies konden zich goed handhaven. Verder is er eigenlijk niet zoveel over deze etappe te melden, omdat het peloton gewoon bij elkaar bleef. Het ging wel keihard regenen, waardoor de wegen glad werden en er zenuwachtig gereden werd. Het werd een massasprint en Kirsten werd hier 3e! Echt ontzettend knap, want het was een gevaarlijke en moeilijke sprint. Linda werd knap 21e, Nana 44e, Kate werd 49e, ik werd 67e en Emma werd 85e. Hier werden we 6e in het ploegenklassement, een hele goede prestatie, van de 19 ploegen waaronder een heleboel UCI-teams! Ik ga weer heel tevreden slapen en heb nu alweer zin in morgen.

Zaterdag 25 juli: derde etappe

Vandaag vertrokken we op tijd naar de start voor alweer de derde etappe: 100 km. Eerst een grote ronde van 50 km. en daarna drie rondes van 17 km. Het parcours was glooiend, iets meer heuvelachtig dan vrijdag en bij iedere finishpassage (vier keer in totaal) waren er 2 sprints op een redelijk steil stuk. Het ging goed, ik kon goed bij het peloton blijven de eerste 50 km. Wel was het soms zwaar, omdat het soms op een lint getrokken werd en er veel bochten waren, zodat ik iedere keer hard op moest trekken. Maar ja, dat ging allemaal goed. Kirsten en Linda deden goed mee met de demarages, en de rest van ons bleef goed in het peloton. Na de eerste finishpassage werd ik met een groep gelost, maar we konden terugkomen. Ik kon maar moeilijk voorin komen, maar bleef me toch goed handhaven. De tweede finishpassage kwam ik goed door in het peloton. De derde finishpassage lag ik er weer een klein beetje achter, maar kwam weer terug. Er was wel een klein kopgroepje weg van 3 man, maar voor de rest was het peloton weer intact. De laatste ronde ging iedereen zich klaarmaken voor de sprint. Die sprint ging niet meer zo makkelijk bij mij, ik eindigde op de 80e plaats. Kirsten werd 14e, Kate 30e, Linda 31e, Emma 67e en Nana 72e. Ik ben weer heel tevreden. Morgen alweer de laatste dag, een hele zware etappe met erg veel klimmen en 126 km lang!

Zondag 26 juli: vierde etappe

De vierde en laatste etappe! Maar zeker niet de minste… 126 km lang met een heleboel klimmen van de eerste categorie. Maar wij hadden er zin in! Bij de start ging het allemaal goed en de eerste paar klimmen kwam ik goed door in het peloton. Linda kwam zelfs in een kopgroepje terecht dat een tijd weg is gebleven. Helaas werd ik na ongeveer 50 km gelost en kwam ik in een groepje terecht. Met ongeveer 13 rensters reed ik in hoog tempo verder. Met de nadruk op IK, want ik heb eigenlijk bijna de hele tijd al het werk verricht, zowel op de klimmen als op de afdalingen, omdat niemand overnam. Dit was vooral zo in het begin, later begonnen er wel een paar mee te werken. Het was wel echt een geweldig mooi parcours, met heel veel natuur. Op een gegeven moment zat ik helemaal zonder drinken, wat geen pretje was, omdat het 30 graden was en het zweet over mn lichaam stroomde… gelukkig reed er een Nederlandse auto achter me, waarvan de bestuurder mijn bidonnetje even vulde… Toen kon ik er weer helemaal tegenaan en trok ik het tempo nog een klein beetje aan voor de laatste 15 km. De finalesprint was bergop en die kwam ik dan ook goed door. Ik eindigde op de 63e plaats! Kirsten was weer goed in vorm en werd 10e, Linda werd 20e, Emma 36e, Nana 51e, en Kate 52e. Ik eindig in het algemeen klassement op de 65e plaats, en in het jongerenklassement op de 26e plaats, een prestatie waar ik ontzettend tevreden mee ben! Ik heb nu toch maar mooi 2 etappekoersen in mn benen! Terwijl ik dit laatste stukje schrijf, zit ik in de auto terug naar huis, moe, maar heeeeeeeel voldaan!

7 juli: de heenreis..
Vandaag vertrokken we naar Tsjechie voor een 4-daagse etappekoers. Van de Movingladies zullen rijden: Emma, Linda, Nana, Kate en ik, en ook gaan er 2 gastrensters van Restore mee, Kirsten en Eva. Verder gaan Coen, Linda en Kees mee, en natuurlijk Chris. De reis verliep prima, alleen op het laatst reden we een beetje verkeerd. Om half 8 ’s avonds kwamen we aan bij het hotel, waar we gelijk konden aanschuiven voor het avondeten. Ook werden de kamers verdeeld; een Hollandse en een Engelse kamer!

8 juli: acclimatiseren en klimmetjes verkennen!
Na een goede nacht slaap werden we gewekt door zonnestraaltjes! We werden gelijk helemaal vrolijk en hadden zin om te gaan fietsen. Na een ontbijtje gingen we om half 11 fietsen, we wilden een rondje van anderhalf uur maken, met een aantal klimmetjes die in de wedstrijd zouden terugkomen. De klimmetjes liepen lekker, en het ging ook wel goed, maar het afdalen is een ander verhaal. Ik merkte dat ik toch wel erg bang was, maar door wat goede tips van de andere meiden, ging dat ook gelijk al weer een stuk beter. Op een enorme regen- en onweersbui na, en een lekke band, hebben we een lekker rondje gefietst en hebben we allemaal goede hoop voor morgen!

9 juli: de eerste etappe…
Het leek nog even of ”m’n hele wereld instortte”, want ik kreeg de dag voor de eerste etappe een flinke koortsaanval, maar met de juiste medicatie was het gelukkig helemaal verholpen. Vol goede moed, vertrokken we dan ook naar Varnsdorf om de 1e etappe van 112 km. te gaan rijden. Er stonden 58 rensters aan de start. Deze etappe begon met een behoorlijke klim, en daarna zou het op en af gaan, er is namelijk geen enkel stuk vlak in dit gebied. De klim kwam ik goed over, de afdaling erna ook, dus het ging lekker! Tot die ene valpartij…. Ik zat achter een valpartij waarin Nana helaas betrokken was, en ik lag achter het peloton. Op dat moment reed ik helemaal alleen. Ik heb vervolgens 80 km.(!) in mijn eentje gereden om te kunnen finishen binnen de tijdslimiet. Dit was echt verschrikkelijk zwaar, ik kwam nog wel wat rensters tegen, maar omdat ze niet heel erg doorreden en ik bang was dat ik de limiet niet zou gaan halen, ben ik ze steeds gepasseerd. 15 km. voor de finish, kreeg ik gezelschap van 3 rensters, en samen haalden we de finish. Ik was ontzettend blij, maar er was nog enige twijfel, of ik niet uit de koers gehaald was. Dit bleek niet zo te zijn, en dus kon ik tevreden zijn met een 45e plaats. Kirsten won heel knap de sprint van het peloton en werd 6e, Kate werd 10e, Emma werd 21e, Linda werd 26e, Eva werd 35e. Nana kon door een gebroken stuur helaas niet mee verder rijden. Op naar de volgende dag!

10 juli; de 2e etappe.
Vandaag stond er een zware etappe op het programma. Met nog 50 rensters aan de start, startten we in Jirikov, waarna we richting een zware klim, de Chribska, zouden rijden, waar we vervolgens 3 rondes zouden maken, waardoor we deze klim dus 3 keer over moesten! Daarna zouden we terug rijden naar waar we ongeveer gestart waren, waar we dan ook nog 2 rondes moesten rijden. Totaal 105,5 zware kilometers! Ik kon goed bij het peloton blijven en kwam de eerste keer zware klim goed over, een behoorlijk grote groep moest daar lossen. Ook het afdalen ging super. De 2e keer bleef ik er weer bij, en ook de 3e keer ging het goed! Af en toe lag ik wel een beetje achter het peloton, maar ik kwam steeds weer terug. Onderweg werden we geteisterd door een hele heftige onweers/regenbui. Ik kon niets meer zien, de regen deed ontzettend veel pijn op m’n huid en ik vond het afdalen doodeng.. Maar ik bleef bij het peloton. 15 km. voor de finish probeerde ik nog een gaatje dicht te rijden, maar dat kostte me zoveel kracht en energie, dat ik helaas moest lossen. Op mijn eigen tempo ben ik verder gereden, ik pikte wat rensters op en met een groepje van 4 konden we goed doorrijden en haalden we uiteindelijk de finish! Ik ben ontzettend blij met deze vooruitgang! Emma won! Ze had een groot gat naar 2 koplopers dichtgereden, een supergoede prestatie. Ook Kirsten reed weer top 10. Ik ben vandaag als 31ste gefinished op 6 minuut 17 van Emma. Linda, Kate en Eva werden respectievelijk 25ste, 33ste en 34ste. Heb net een goede massage gehad, een bord pasta en een kwartier uitfietsen en ga de rest van de dag rusten, rusten, en rusten. Morgen staat er een tijdrit en een etappe op het programma.

11 juli: 3e en 4e etappe.
Deze dag begon met een tijdrit van 21 km. in Polen, en daarna nog een etappe van 90 km. Ik heb nog niet zoveel tijdritervaring, dus was toch een beetje zenuwachtig. Het was vooral belangrijk voor Emma om een goede tijdrit te rijden, om zich zo in de top van het klassement te kunnen handhaven.
Ik startte om 10.15 uur. Mijn benen deden toch wel erg veel zeer, en het eerste stuk ging niet echt lekker, het ging weer op en neer, en dat voelde ik wel! Maar mn benen werden steeds beter en uiteindelijk kwam ik goed op gang. Ik reed eigenlijk nog best een goede tijdrit, ik werd dan wel 37e, maar gezien mijn omstandigheden (geen tijdritfiets, helm oid) was ik heel tevreden met mijn 34. min. Linda had nog een flink stressmomentje bij de start, omdat toen bleek dat er iets niet goed was aan haar fiets. Koen reageerde hier heel goed op, en kwam gelijk met de fiets en schoenen van Nana. 40 sec. te laat vertrok Linda dan toch en reed, zeker gezien haar omstandigheden, een hele nette tijdrit, ze werd 27e! Emma reed ook weer super en behaalde een 5e plek. Kate werd 35e, Eva 20e, en Kirsten werd 30e.
Vervolgens kregen we een goede maaltijd en reden we naar Rumburk, waar de start van de 4e etappe was. We hadden veel tijd, dus gingen we nog een kopje koffie drinken. Het parcours bestond uit 4 rondes van 22 km. Iedere ronde begon met een flinke klim, en vervolgens zaten er nog 2 klimmen in de eerste 12 km. van ieder rondje. De kilometers daarna gingen vooral naar beneden, met hier en daar een bultje. Het ging in het begin eigenlijk wel goed, maar na ongeveer 15 km. wipte mijn bidon uit mijn houder en kwam klem te zitten tussen mijn crankstel en kettingkast. Ik zat op dat moment net in een afdaling, dus durfte niet door te trappen en ik durfte hem daar ook niet te pakken. Zo kwam ik op achterstand. Kirsten had wat materiaalpech gehad en sloot bij mij aan. In een groepje van 6 reden wij verder. Helaas hielp niemand ons op dar moment, zodat Kirsten en ik kop over kop door gingen buffelen. Dat ging goed. 2 meisjes moesten lossen, dus reden we weer met 4 verder. De Hongaren namen weer niet over. Op een gegeven moment kwam er nog een renster bij die wel meereed. Toen we vervolgens 15 km. voor de finish stil stonden bij een spoorwegovergang, kwamen de eerder geloste meisjes terug. Deze rensters gingen nu wel meewerken en samen reden we naar de finish. Op ongeveer 15 min. kwamen we binnen, dus we waren best tevreden! Emma was netjes in het peloton gebleven, waardoor ze haar hoge positie kon handhaven. Linda had veel werk verricht en eindigde op de plaats. Eva werd hier heel knap 14e, Kate 26e, Linda 21e, Emma 22e en Kirsten en ik werden 40e en 41e. Ik was hier weer heel tevreden over, de kans dat ik deze zware etappekoers uit ging rijden werd steeds groter….. Nog 1 etappe te gaan!

12 juli: 5e etappe.
De laatste etappe! Vandaag hadden we weer een vroege start, 10.15. bij het ontbijt werd nog eens uitvoerig besproken wat het doel van deze dag was: Emma helpen om haar hoge positie in het klassement te behouden! De etappe die op het programma stond was 100 km. lang, met 2 keer de Vapenka, de zware klim van de 23 dag en een keer de ronde van de 4e etappe. Een pittige klim-etappe dus. Mijn benen voelden eigenlijk best goed, dus ik had er zin in. Het eerste stuk kwam ik erg goed door in het peloton, en ik heb ook aardig vel op kop gereden. Met de Movingladies waren we heel aanwezig op de kop van het peloton, zodat wij het tempo konden bepalen en zo de touwtjes in handen konden houden. Vooral Kirsten was lekker op kop aan het sleuren. Zo zorgden we ervoor dat Emma steeds in het peloton bleef, en ook zoveel mogelijk uit de wind. Maar het klimmen moest ze zelf natuurlijk doen, en dat deed ze echt goed, bij de meeste klimmen zat ze goed vooraan, zodat ze de afdalingen ook weer goed doorkwam in het peloton. Op het eind van de etappe zat nog 1 keer de Vapenka en vanaf daar was het nog 2 km. tot de finish. In die laatste 2 km. brak het peloton een beetje in stukjes, maar Emma zat voorin! Ze kwam als 4e over de streep! Supergoed! Ook de rest van ons had het heel goed gedaan. Linda werd 11e, Kirsten 23e , ik 27e, Kate 32e, en Eva 34e. In het eindklassement was Emma 6e geworden, een enorm knappe prestatie. Ik sloot deze koers af met een 37e plaats, en daar ben ik meer dan tevreden mee. Volgende week: Tour en Limousin…

Opnieuw een warme dag, en weer een criterium! Ik twijfelde eerst nog heel erg of ik wel moest gaan rijden, omdat ik nogal veel last van mijn rug had, maar besloot toch te gaan. Het rondje, dat we 48 keer moesten rijden, was een vierkant met 3 zijden steentjes en 1 zijde asfalt. Al met al, een zwaar rondje. Er stonden ongeveer 70 vrouwen aan de start en van de Movingladies waren dat Ellen, Nana, Linda, Kate, Emma en ik. Er werd erg hard gereden en omdat ik weer vrij ver achterin zat, had ik het behoorlijk zwaar. Dit kwam vooral doordat er veel rensters moesten lossen en ik daardoor veel gaatjes dicht moest rijden. Na een aantal rondes verloor ik 1 van mijn bidons. Dit was niet zo fijn, want het was echt warm en ik had supererge dorst! Maar ja, het ging wel lekker, en ik wist uit te rijden, zonder gedubbeld te worden! Eigenlijk was ik wel weer erg trots op mezelf, aangezien er maar 33 rensters hadden uitgereden. Ik eindigde op de 31e plaats. Dit biedt hoop voor Tsjechie….

Op deze snikhete dag ging ik maar weer eens een criterium rijden. Dit was alweer een tijdje geleden. Samen met Linda ging ik met de trein naar Zwolle, waar Chris ons kwam ophalen, hij had de fietsen al meegenomen. Het was een klein rondje van ongeveer een kilometer, met een aantal bochten een een stuk dat vals plat omhoog ging. Daar aangekomen, bleek dat ook Emma en Nana voor de Movingladies kwamen rijden. Er stonden veel vrouwen aan de start. Het ging ook aardig hard van start, en ik had het gelijk al best zwaar, mede door de hitte, maar ook doordat ik weer lekker achteraan het peloton ”hing”. Linda wist al vrij snel met een groepje te ontsnappen, en is lange tijd weggebleven. Emma reed daar nog heel knap naartoe. Na ongeveer 40 minuten moest ik het peloton laten gaan en bleef ik met een groepje doorrijden. Op een gegeven moment zijn we rustiger gaan rijden, zodat het peloton ons passeerde. Toen ben ik weer aangesloten en heb ik de wedstrijd in het peloton uitgereden. Linda en Emma werden helaas teruggepakt, maar Linda wist toch een 10e plek te bemachtigen. Emma had zich toch wel flink leeggereden en is een aantal ronden voor het einde afgestapt. Ondanks dat ik 1 keertje gedubbeld ben, vond ik toch niet dat ik het slecht gedaan had.