Na een naar mijn idee ”goed doorgekomen” winter, ben ik me weer aan het voorbereiden op het nieuwe seizoen!
Ik heb mijn conditie deze winter op peil gehouden door te hardlopen, mountainbiken, schaatsen en spinnen, en af en toe de Tacx.
Na een blessure aan mijn rug, waar ik nu bijna helemaal vanaf ben, zit ik nu alweer aardig wat uurtjes op de fiets.
Ik heb ontzettend veel zin in het komende seizoen, en heb ook wat doeletjes gesteld, namelijk: het uitrijden van een klassieker, goede uitslagen bij criteria en een goede uitslag bij de etappekoersen.
De eerste week van maart ga ik met Linda en Ellen naar Mallorca om daar te gaan trainen, dus aan de voorbereiding zal het niet liggen! Ik heb er in ieder geval weer ontzettend veel zin in, en zal net als vorig jaar netjes verslag doen van mijn wedstrijden. Mijn eerste wedstrijd zal zijn op 27 februari: Omloop het Nieuwsblad

Vrijdag 11 september: eerste etappe

Vandaag zijn we vroeg opgestaan om met het vliegtuig naar Ierland te vertrekken. Met Linda en Ellen ben ik met de trein vanaf Nijmegen naar Schiphol gegaan, waar ook Harrie en Linda Vis waren. Op de luchthaven van Cork werden we afgehaald met een busje en na 2,5 uur met dat busje kwamen we aan op de plaats van bestemming: Sneem. We kregen allemaal ontzettend luxe appartementjes toegewezen. Ik sliep met Linda en Ellen in een appartementje (2 slaapkamers, 2 badkamers, wasmachine, afwasmachine etc….). Om 17.00 uur startte de eerste etappe, er stonden 48 rensters aan de start en voor de Movingladies Linda, Emma, Ellen en ik. In de 58 km. durende etappe zaten 2 flinke klimmen en voor de rest was het parcours glooiend. Emma reed al snel weg en bleef weg! Naar ong, 25 km startte de eerste klim, en deze was behoorlijk lang. Op het laatste stukje had ik het wel zwaar, maar ik bleef bij de eerste groep. Ondertussen was alles aardig uit elkaar gevallen, en met 20 rensters reden we verder. Ook de volgende klim kwam ik goed door en zo reden we naar de finale, die downhill was. Ik kon nog wel aardig meesprinten voor mijn doen en eindigde zo op de 12e plaats, Emma werd eerste, Linda tweede en Ellen finishte in de tweede groep. Ook sprokkelden Linda en Emma aardig wat bergpuntjes bij elkaar.
Een goede dag voor de Movingladies!

Zaterdag 12 september: tweede etappe

Na een goede nacht slaap op onze heerlijke bedden en na een heerlijk ontbijt, maakten we ons klaar voor de tweede etappe. Op het programma stonden vier rondes van 17 km. met iedere keer een lange klim erin. De eerste keer klim kwam ik goed over, Linda pakte weer haar bergpuntjes en we reden lekker door. Vlak voor we de tweede keer de klim opgingen was er een valpartij. Ik zat op de derde positie, en had er geen last van. Emma en Linda wel, maar die konden weer aansluiten met een aantal rensters. Met een groepje van 9 rensters reden we verder. Toen we de derde keer de klim opdraaien waren we nog maar met 7 rensters. Linda versnelde op de klim voor de bergpunten met Anne en Emma, en dat werd me bijna teveel… Maar ik kon in het wiel van Debby terugkomen, we losten nog 2 rensters en toen was het kopgroepje gevormd! Met ons vijven reden we in strak tempo door, de laatste keer klimmen reden we in een goed tempo, en we reden naar de finale. De finish lag bergop, ik ging (natuurlijk) weer als laatste door de bocht en kon niet meer goed meesprinten. Maar ja, ik was toch vijfde! Emma won de sprint, Anne de Wild was tweede, Linda derde, Debby vierde en ik vijfde. Ik ben echt ontzettend blij hiermee, ik stijg hierdoor in het klassement naar de 5e plaats. Ellen finishte de etappe ook, op enige achterstand.
Weer een goede dag voor de Movingladies!

Zaterdag 12 september: tijdrit

Na de toch wel zware etappe van vanochtend, stond er nog een tijdrit van 2.6 km. op het programma. Het leek nogal kort, dat was het ook wel, maar ik heb toch wel geleerd dat je dat niet moet onderschatten. Mijn doel was, om gewoon zo weinig mogelijk secondes te verliezen, dat ik mijn vijfde plaats kon handhaven. Ik vond het eigenlijk nog wel een beetje tegenvallen, maar was heel tevreden met mijn plaats, ik werd namelijk 19e. Mijn tijd: 3.40 min. Mijn doel was bereikt, 5e plaats gehandhaafd! Emma werd 10e, Linda 14e en Ellen had ook haar plaats in het klassement behouden.

Zondag 13 september: derde etappe

Vandaag stond er nog een etappe van 90 km. op het programma, eerst een lange weg heen, met een klim van 6 km. dan een lus van 30 km. en weer terug, met weer een klim van 6 km. Onze doelen: Linda de bergtrui, en voor de rest, handhaven in het klassement. De eerste klim gingen we redelijk hard op, maar veel konden terugkomen en zo begonnen we aan de lus. Er werd niet heel hard gereden, maar wel af en toe pogingen tot demarage. Maar we hadden alles onder controle… Toen er een Ierse renster demareerde, besloten we haar te laten gaan omdat ze geen gevaar vormde voor het klassement en wij toch al alles in handen hadden! Uiteindelijk waren we nog met een groep van ongeveer 30 rensters en maakten we ons op voor de finale. Het eindigde in een massasprint waar ik toch nog naar de tiende plaats wist te sprinten. Emma werd 4e, Linda werd 26e en Ellen eindigde in een groepje kort achter het peloton. Onze doelen hadden we netjes bereikt, Linda had de bergtrui en stond 4e in het algemeen klassement. Emma behield haar leiderstrui en puntentrui en ik bleef 5e!!! Al met al: een supermooie en leuke koers waarin de ploeg heel goed gepresteerd heeft!

Na een weekje vakantie in Polen waar ik niet heel veel gefietst heb, voelde ik me eindelijk weer fit!
Tijd dus om weer een criterium te rijden. In Kleve werd een leuk criterium gereden van 44 km. op een fijn rondje. Het rondje was ongeveer 2 km. en bestond gewoon uit 4 bochten. Met Linda, Ellen en Debby (niet van Movingladies) ging ik op de fiets naar Kleve, dus met de warming-up zat het wel goed. Er stonden ongeveer 40 rensters aan de start. Het ging erg goed, mijn benen voelden sterk aan en ik reed aardig wat op kop van het peloton. Ik kon ook nog aardig meesprinten op het einde, en eindigde op de 17e plaats. Achteraf had ik er een beetje spijt van dat ik niet meer had geprobeerd weg te rijden, maar ja.. ik ben in ieder geval al erg blij dat ik me weer helemaal goed voel! We fietsen ook weer terug naar Nijmegen, zodat we er gelijk een lekkere lange tocht van hebben gemaakt. Ik heb weer volop vertrouwen in Ierland!

Na een aantal dagen niet fit te zijn, besloot ik toch om het te gaan proberen in Zwolle. Van de startlijst werd ik alleen niet vrolijk.. Er stonden hele goede rensters aan de start! Het parcouts was ook best lastig, met moeilijk bochten. Het ging weer niet zo lekker, ik lag al vrij snel van het peloton en kwam uiteindelijk in een groepje terecht. Toen we vervolgens eerst door de kopgroep, en later door het peloton gedubbeld werden, besloot ik af te stappen. Ik had toch een uur goed hard mee gereden, wat dan wel weer een goede training was. Ik denk dat ik heb onderschat wat de etappekoersen met mij gedaan hebben, en dat ik te weinig rust genomen heb.. Dus nu is het belangrijk om mijn rust te pakken, ik vind het belangrijk om in Ierland fit te zijn, en daar ga ik ook zeker voor zorgen!

Deze dag stond er een hele zware wedstrijd op het programma… De laatste wedstrijd van de topcompetitie. 120 km door het glooiende Limburgse landschap met 17 klimmen, waaronder 5 keer de Cauberg… Na 16 km. koers, begonnen we aan de Yzeren Bosweg, een erg steile klim, waar het peloton al aardig uit elkaar gegooid werd. Ik kreeg kramp in mijn beide benen, dus lag al snel een stukje achter het peloton.. Toen ik eenmaal boven was en de kramp er enigszins uitgerekt had, begon ik aan de afdaling en zag ik een groepje waar ik wel naartoe dacht te kunnen rijden… Daardoor schakelde ik veel te snel naar het grote blad, waardoor mijn ketting eraf viel… Ik kon niet doortrappen in de afdaling en moest uiteindelijk stil staan om mijn ketting er weer op de leggen. Toen lag ik al zo ver achter dat ik wel wist dat ik er snel uitgehaald zou worden.. Met een groepje reed ik nog een aantal km. door, maar na 32 km. werden we uit de koers gehaald. Ik baalde er wel van, maar kon het wel relativeren, van de 190 toprensters aan de start, reden er 59 uit, waaronder voornamelijk vrouwen met contract. Linda, Emma en Cloe wisten de finish wel heel knap te halen!

Na mijn goed verlopen wedstrijd van de dag ervoor, ging ik weer vol goede moed naar de start van dit criterium. Er stonden ongeveer 35 rensters aan de start en het was een lastig parcours met moeilijke bochten. Al vanaf de start merkte ik dat mijn benen niet wilden die dag, en vooral de eerste 10 rondes had ik het niet echt breed… Gelukkig werden ze gedurende de koers wel beter en finishte ik in het peloton op de 22e plaats. Eerst baalde ik er een beetje van, want ik had er iets meer van verwacht, maar aan de andere kan had ik aan het begin van het seizoen nooit verwacht dat ik met slechte benen toch een criterium kon uitrijden!
Dus toch wel een beetje tevreden…

Na al een hele tijd geen criterium te hebben gereden, vertrok ik vandaag met mijn vader en broertje naar Oostzaan. Jelmer had een nieuwe camera gekocht en wilde wel eens even oefenen bij mij! Het was een wedstrijd voor Elite-vrouwen zonder contract / Vrouwen B. Het parcours was ongeveer 1 km lang, dus we moesten 60 rondes rijden. Vanaf de start ging het erg goed, ik kon gelijk mee voorin rijden en me daar ook handhaven. Ook reed ik erg attent mee, als er iemand een ontsnappingspoging waagde, probeerde ik mee te springen of reed ik het peloton terug. Zo heb ik ook 2 keer het peloton teruggereden toen er een klein groepje gedemareerd was. Ik pakte ook nog 2 premies mee. 3 rondes voor de finale reed ik nog een gat dicht, waardoor ik bij de sprint niet zo heel makkelijk meer mee kon sprinten en sprinten is ook nog niet echt een sterk punt van mij. Toch eindigde ik nog op een 13e plaats, waar ik tevreden mee ben. Kortom; een leuke koers waarin ik lekker heb meegedaan en mezelf toch wel weer ietsjes heb verbeterd!

Donderdag 23 juli: eerste etappe

Na een goede nacht slaap begon vandaag de Tour en Limousin, een etappekoers met 4 etappes in een erg mooie streek in Frankrijk. Er stonden 105 rensters aan de start, en aardig wat goede ploegen! Voor de Movingladies reden: Kate, Emma, Linda, Nana, Kirsten, en ik. Op Eva na hetzelfde ploegje als in Tsjechie dus. Na een neutralisatie van 6 km(!) begonnen we aan de 105 km. durende etappe. Ik voelde op de eerste klim eigenlijk al dat mn eten niet zo heel erg lekker gevallen was, ik werd behoorlijk misselijk. Maar ja, het ging verder wel lekker, en zo bleef ik erg lang in het peloton. Bij een klim na 80 km. werd ik helaas gelost, ik had honger, maar kon niets eten zonder het er gelijk weer uit te gooien, maar ik kwam eerst in een klein groepje en 15 km voor de finish in een grote groep. Daarin reed ik uit, op 9.28 van de kopgroep en ongeveer 6 minuten van de kopgroep.
Ook Nana zat in deze groep. Kirsten, Linda en Emma reden uit in het peloton en werden, 17e, 22e en 38e. Kate zat in de groep daarachter en werd 43e. Nana werd 68e en ik, als enorm goede sprintster van die groep (NIET) werd 80e. Ik ben hier meer dan tevreden mee, zeker gezien mijn resultaat de 1e etappe in Tsjechie.

Vrijdag 24 juli: tweede etappe

Na weer een hele goede nacht te hebben geslapen, stond vandaag een etappe van 115 km. op het programma. Een etappe met veel minder klimmen dan de eerste etappe. Ik lette deze keer goed op wat ik met het ontbijt at, omdat ik nogal veel last van mijn eten heb gehad de eerste dag. Het ging heel erg goed, ik kon alleen niet zo goed naar voren rijden. Dus ik bleef wel lekker in het peloton, en probeerde af en toe wel naar voren te rijden. Linda reed netjes op kop en ging goed met ontsnappingen mee, en ook de rest van de Movingladies konden zich goed handhaven. Verder is er eigenlijk niet zoveel over deze etappe te melden, omdat het peloton gewoon bij elkaar bleef. Het ging wel keihard regenen, waardoor de wegen glad werden en er zenuwachtig gereden werd. Het werd een massasprint en Kirsten werd hier 3e! Echt ontzettend knap, want het was een gevaarlijke en moeilijke sprint. Linda werd knap 21e, Nana 44e, Kate werd 49e, ik werd 67e en Emma werd 85e. Hier werden we 6e in het ploegenklassement, een hele goede prestatie, van de 19 ploegen waaronder een heleboel UCI-teams! Ik ga weer heel tevreden slapen en heb nu alweer zin in morgen.

Zaterdag 25 juli: derde etappe

Vandaag vertrokken we op tijd naar de start voor alweer de derde etappe: 100 km. Eerst een grote ronde van 50 km. en daarna drie rondes van 17 km. Het parcours was glooiend, iets meer heuvelachtig dan vrijdag en bij iedere finishpassage (vier keer in totaal) waren er 2 sprints op een redelijk steil stuk. Het ging goed, ik kon goed bij het peloton blijven de eerste 50 km. Wel was het soms zwaar, omdat het soms op een lint getrokken werd en er veel bochten waren, zodat ik iedere keer hard op moest trekken. Maar ja, dat ging allemaal goed. Kirsten en Linda deden goed mee met de demarages, en de rest van ons bleef goed in het peloton. Na de eerste finishpassage werd ik met een groep gelost, maar we konden terugkomen. Ik kon maar moeilijk voorin komen, maar bleef me toch goed handhaven. De tweede finishpassage kwam ik goed door in het peloton. De derde finishpassage lag ik er weer een klein beetje achter, maar kwam weer terug. Er was wel een klein kopgroepje weg van 3 man, maar voor de rest was het peloton weer intact. De laatste ronde ging iedereen zich klaarmaken voor de sprint. Die sprint ging niet meer zo makkelijk bij mij, ik eindigde op de 80e plaats. Kirsten werd 14e, Kate 30e, Linda 31e, Emma 67e en Nana 72e. Ik ben weer heel tevreden. Morgen alweer de laatste dag, een hele zware etappe met erg veel klimmen en 126 km lang!

Zondag 26 juli: vierde etappe

De vierde en laatste etappe! Maar zeker niet de minste… 126 km lang met een heleboel klimmen van de eerste categorie. Maar wij hadden er zin in! Bij de start ging het allemaal goed en de eerste paar klimmen kwam ik goed door in het peloton. Linda kwam zelfs in een kopgroepje terecht dat een tijd weg is gebleven. Helaas werd ik na ongeveer 50 km gelost en kwam ik in een groepje terecht. Met ongeveer 13 rensters reed ik in hoog tempo verder. Met de nadruk op IK, want ik heb eigenlijk bijna de hele tijd al het werk verricht, zowel op de klimmen als op de afdalingen, omdat niemand overnam. Dit was vooral zo in het begin, later begonnen er wel een paar mee te werken. Het was wel echt een geweldig mooi parcours, met heel veel natuur. Op een gegeven moment zat ik helemaal zonder drinken, wat geen pretje was, omdat het 30 graden was en het zweet over mn lichaam stroomde… gelukkig reed er een Nederlandse auto achter me, waarvan de bestuurder mijn bidonnetje even vulde… Toen kon ik er weer helemaal tegenaan en trok ik het tempo nog een klein beetje aan voor de laatste 15 km. De finalesprint was bergop en die kwam ik dan ook goed door. Ik eindigde op de 63e plaats! Kirsten was weer goed in vorm en werd 10e, Linda werd 20e, Emma 36e, Nana 51e, en Kate 52e. Ik eindig in het algemeen klassement op de 65e plaats, en in het jongerenklassement op de 26e plaats, een prestatie waar ik ontzettend tevreden mee ben! Ik heb nu toch maar mooi 2 etappekoersen in mn benen! Terwijl ik dit laatste stukje schrijf, zit ik in de auto terug naar huis, moe, maar heeeeeeeel voldaan!

7 juli: de heenreis..
Vandaag vertrokken we naar Tsjechie voor een 4-daagse etappekoers. Van de Movingladies zullen rijden: Emma, Linda, Nana, Kate en ik, en ook gaan er 2 gastrensters van Restore mee, Kirsten en Eva. Verder gaan Coen, Linda en Kees mee, en natuurlijk Chris. De reis verliep prima, alleen op het laatst reden we een beetje verkeerd. Om half 8 ’s avonds kwamen we aan bij het hotel, waar we gelijk konden aanschuiven voor het avondeten. Ook werden de kamers verdeeld; een Hollandse en een Engelse kamer!

8 juli: acclimatiseren en klimmetjes verkennen!
Na een goede nacht slaap werden we gewekt door zonnestraaltjes! We werden gelijk helemaal vrolijk en hadden zin om te gaan fietsen. Na een ontbijtje gingen we om half 11 fietsen, we wilden een rondje van anderhalf uur maken, met een aantal klimmetjes die in de wedstrijd zouden terugkomen. De klimmetjes liepen lekker, en het ging ook wel goed, maar het afdalen is een ander verhaal. Ik merkte dat ik toch wel erg bang was, maar door wat goede tips van de andere meiden, ging dat ook gelijk al weer een stuk beter. Op een enorme regen- en onweersbui na, en een lekke band, hebben we een lekker rondje gefietst en hebben we allemaal goede hoop voor morgen!

9 juli: de eerste etappe…
Het leek nog even of ”m’n hele wereld instortte”, want ik kreeg de dag voor de eerste etappe een flinke koortsaanval, maar met de juiste medicatie was het gelukkig helemaal verholpen. Vol goede moed, vertrokken we dan ook naar Varnsdorf om de 1e etappe van 112 km. te gaan rijden. Er stonden 58 rensters aan de start. Deze etappe begon met een behoorlijke klim, en daarna zou het op en af gaan, er is namelijk geen enkel stuk vlak in dit gebied. De klim kwam ik goed over, de afdaling erna ook, dus het ging lekker! Tot die ene valpartij…. Ik zat achter een valpartij waarin Nana helaas betrokken was, en ik lag achter het peloton. Op dat moment reed ik helemaal alleen. Ik heb vervolgens 80 km.(!) in mijn eentje gereden om te kunnen finishen binnen de tijdslimiet. Dit was echt verschrikkelijk zwaar, ik kwam nog wel wat rensters tegen, maar omdat ze niet heel erg doorreden en ik bang was dat ik de limiet niet zou gaan halen, ben ik ze steeds gepasseerd. 15 km. voor de finish, kreeg ik gezelschap van 3 rensters, en samen haalden we de finish. Ik was ontzettend blij, maar er was nog enige twijfel, of ik niet uit de koers gehaald was. Dit bleek niet zo te zijn, en dus kon ik tevreden zijn met een 45e plaats. Kirsten won heel knap de sprint van het peloton en werd 6e, Kate werd 10e, Emma werd 21e, Linda werd 26e, Eva werd 35e. Nana kon door een gebroken stuur helaas niet mee verder rijden. Op naar de volgende dag!

10 juli; de 2e etappe.
Vandaag stond er een zware etappe op het programma. Met nog 50 rensters aan de start, startten we in Jirikov, waarna we richting een zware klim, de Chribska, zouden rijden, waar we vervolgens 3 rondes zouden maken, waardoor we deze klim dus 3 keer over moesten! Daarna zouden we terug rijden naar waar we ongeveer gestart waren, waar we dan ook nog 2 rondes moesten rijden. Totaal 105,5 zware kilometers! Ik kon goed bij het peloton blijven en kwam de eerste keer zware klim goed over, een behoorlijk grote groep moest daar lossen. Ook het afdalen ging super. De 2e keer bleef ik er weer bij, en ook de 3e keer ging het goed! Af en toe lag ik wel een beetje achter het peloton, maar ik kwam steeds weer terug. Onderweg werden we geteisterd door een hele heftige onweers/regenbui. Ik kon niets meer zien, de regen deed ontzettend veel pijn op m’n huid en ik vond het afdalen doodeng.. Maar ik bleef bij het peloton. 15 km. voor de finish probeerde ik nog een gaatje dicht te rijden, maar dat kostte me zoveel kracht en energie, dat ik helaas moest lossen. Op mijn eigen tempo ben ik verder gereden, ik pikte wat rensters op en met een groepje van 4 konden we goed doorrijden en haalden we uiteindelijk de finish! Ik ben ontzettend blij met deze vooruitgang! Emma won! Ze had een groot gat naar 2 koplopers dichtgereden, een supergoede prestatie. Ook Kirsten reed weer top 10. Ik ben vandaag als 31ste gefinished op 6 minuut 17 van Emma. Linda, Kate en Eva werden respectievelijk 25ste, 33ste en 34ste. Heb net een goede massage gehad, een bord pasta en een kwartier uitfietsen en ga de rest van de dag rusten, rusten, en rusten. Morgen staat er een tijdrit en een etappe op het programma.

11 juli: 3e en 4e etappe.
Deze dag begon met een tijdrit van 21 km. in Polen, en daarna nog een etappe van 90 km. Ik heb nog niet zoveel tijdritervaring, dus was toch een beetje zenuwachtig. Het was vooral belangrijk voor Emma om een goede tijdrit te rijden, om zich zo in de top van het klassement te kunnen handhaven.
Ik startte om 10.15 uur. Mijn benen deden toch wel erg veel zeer, en het eerste stuk ging niet echt lekker, het ging weer op en neer, en dat voelde ik wel! Maar mn benen werden steeds beter en uiteindelijk kwam ik goed op gang. Ik reed eigenlijk nog best een goede tijdrit, ik werd dan wel 37e, maar gezien mijn omstandigheden (geen tijdritfiets, helm oid) was ik heel tevreden met mijn 34. min. Linda had nog een flink stressmomentje bij de start, omdat toen bleek dat er iets niet goed was aan haar fiets. Koen reageerde hier heel goed op, en kwam gelijk met de fiets en schoenen van Nana. 40 sec. te laat vertrok Linda dan toch en reed, zeker gezien haar omstandigheden, een hele nette tijdrit, ze werd 27e! Emma reed ook weer super en behaalde een 5e plek. Kate werd 35e, Eva 20e, en Kirsten werd 30e.
Vervolgens kregen we een goede maaltijd en reden we naar Rumburk, waar de start van de 4e etappe was. We hadden veel tijd, dus gingen we nog een kopje koffie drinken. Het parcours bestond uit 4 rondes van 22 km. Iedere ronde begon met een flinke klim, en vervolgens zaten er nog 2 klimmen in de eerste 12 km. van ieder rondje. De kilometers daarna gingen vooral naar beneden, met hier en daar een bultje. Het ging in het begin eigenlijk wel goed, maar na ongeveer 15 km. wipte mijn bidon uit mijn houder en kwam klem te zitten tussen mijn crankstel en kettingkast. Ik zat op dat moment net in een afdaling, dus durfte niet door te trappen en ik durfte hem daar ook niet te pakken. Zo kwam ik op achterstand. Kirsten had wat materiaalpech gehad en sloot bij mij aan. In een groepje van 6 reden wij verder. Helaas hielp niemand ons op dar moment, zodat Kirsten en ik kop over kop door gingen buffelen. Dat ging goed. 2 meisjes moesten lossen, dus reden we weer met 4 verder. De Hongaren namen weer niet over. Op een gegeven moment kwam er nog een renster bij die wel meereed. Toen we vervolgens 15 km. voor de finish stil stonden bij een spoorwegovergang, kwamen de eerder geloste meisjes terug. Deze rensters gingen nu wel meewerken en samen reden we naar de finish. Op ongeveer 15 min. kwamen we binnen, dus we waren best tevreden! Emma was netjes in het peloton gebleven, waardoor ze haar hoge positie kon handhaven. Linda had veel werk verricht en eindigde op de plaats. Eva werd hier heel knap 14e, Kate 26e, Linda 21e, Emma 22e en Kirsten en ik werden 40e en 41e. Ik was hier weer heel tevreden over, de kans dat ik deze zware etappekoers uit ging rijden werd steeds groter….. Nog 1 etappe te gaan!

12 juli: 5e etappe.
De laatste etappe! Vandaag hadden we weer een vroege start, 10.15. bij het ontbijt werd nog eens uitvoerig besproken wat het doel van deze dag was: Emma helpen om haar hoge positie in het klassement te behouden! De etappe die op het programma stond was 100 km. lang, met 2 keer de Vapenka, de zware klim van de 23 dag en een keer de ronde van de 4e etappe. Een pittige klim-etappe dus. Mijn benen voelden eigenlijk best goed, dus ik had er zin in. Het eerste stuk kwam ik erg goed door in het peloton, en ik heb ook aardig vel op kop gereden. Met de Movingladies waren we heel aanwezig op de kop van het peloton, zodat wij het tempo konden bepalen en zo de touwtjes in handen konden houden. Vooral Kirsten was lekker op kop aan het sleuren. Zo zorgden we ervoor dat Emma steeds in het peloton bleef, en ook zoveel mogelijk uit de wind. Maar het klimmen moest ze zelf natuurlijk doen, en dat deed ze echt goed, bij de meeste klimmen zat ze goed vooraan, zodat ze de afdalingen ook weer goed doorkwam in het peloton. Op het eind van de etappe zat nog 1 keer de Vapenka en vanaf daar was het nog 2 km. tot de finish. In die laatste 2 km. brak het peloton een beetje in stukjes, maar Emma zat voorin! Ze kwam als 4e over de streep! Supergoed! Ook de rest van ons had het heel goed gedaan. Linda werd 11e, Kirsten 23e , ik 27e, Kate 32e, en Eva 34e. In het eindklassement was Emma 6e geworden, een enorm knappe prestatie. Ik sloot deze koers af met een 37e plaats, en daar ben ik meer dan tevreden mee. Volgende week: Tour en Limousin…

Opnieuw een warme dag, en weer een criterium! Ik twijfelde eerst nog heel erg of ik wel moest gaan rijden, omdat ik nogal veel last van mijn rug had, maar besloot toch te gaan. Het rondje, dat we 48 keer moesten rijden, was een vierkant met 3 zijden steentjes en 1 zijde asfalt. Al met al, een zwaar rondje. Er stonden ongeveer 70 vrouwen aan de start en van de Movingladies waren dat Ellen, Nana, Linda, Kate, Emma en ik. Er werd erg hard gereden en omdat ik weer vrij ver achterin zat, had ik het behoorlijk zwaar. Dit kwam vooral doordat er veel rensters moesten lossen en ik daardoor veel gaatjes dicht moest rijden. Na een aantal rondes verloor ik 1 van mijn bidons. Dit was niet zo fijn, want het was echt warm en ik had supererge dorst! Maar ja, het ging wel lekker, en ik wist uit te rijden, zonder gedubbeld te worden! Eigenlijk was ik wel weer erg trots op mezelf, aangezien er maar 33 rensters hadden uitgereden. Ik eindigde op de 31e plaats. Dit biedt hoop voor Tsjechie….